Chodź myślą oczaruj...

Chodź myślą zmysłową oczaruj

dotknij takie struny duszy

co czekają latami na głębie

rozkochaj i szeptem wędruj coraz niżej

tam gdzie z lekka bije wyciszone serce

oddechu srebrnym

zamknij usta drżeniem ciszy

szelestem marzenia rozewrzyj 

podaruj mi nocy niestałość 

a każdą gwiazdę w spojrzeniu zamknij lśniącym

skóry ciepłej brzmienie pieść ponad szuwarami

tam gdzie lustro wody nieskalane dotykiem nieśmiałym i drżącym

i w dźwiękach gamy

zanim noc przeminie i kwartety świerszczy opadną zmęczeniem gorącem

zamknij świt ponad nocy ramionami

ukryj to co powinno zostać

ukryte przed spojrzeniami rosy

i ustami wiatru rozkrzyczanymi

zamknięte

ukryj senne marzenia chwilą

wieko pragnieniom zatrzaśnij 

zgaś zgaś światło księżyca

ponad chmurami

spojrzenia odsuń od nas pejzażem

jakże wymownie ciekawskie

Anita Steciuk